De hoofdregel van artikel 7:627 Burgerlijk Wetboek is dat een werkgever geen loon is verschuldigd voor de tijd dat een werknemer de bedongen arbeid niet heeft verricht, tenzij de oorzaak daarvan in redelijkheid voor rekening van de werkgever behoort te komen. Dit houdt in dat in beginsel geen loon is verschuldigd als een werknemer zijn werkzaamheden niet uitoefent. Alleen als de oorzaak van het niet werken bij de werkgever ligt, bijvoorbeeld omdat deze niet genoeg werk voorhanden heeft, heeft de werknemer toch recht op loon. De Rechtbank Zeeland-West-Brabant oordeelde recentelijk dat een werknemer geen recht heeft op loon gedurende de tijd dat hij bezig was geweest met whatsappen voor privédoeleinden.
Wat was er precies aan de hand? Aan het einde van zijn dienstverband had een werknemer nog verlofuren openstaan en vroeg zijn werkgever deze uit te betalen. De werkgever weigerde dit omdat de werknemer tijdens werktijd met een aan hem ter beschikking gestelde mobiele telefoon een grote hoeveelheid Whatsapp-berichten had gewisseld met verschillende dames, welke berichten konden worden betiteld als liefdesberichten. Volgens de werkgever had de werknemer ten onrechte loon ontvangen gedurende de tijd dat hij aan het whatsappen was. De werkgever beriep zich op verrekening van zijn schade met de vordering van de werknemer wegens niet genoten verlofuren.
De kantonrechter oordeelde dat het veelvuldig gebruik van Whatsapp voor privédoeleinden tijdens werkuren, zonder dat daartoe een noodzaak bestaat en zonder dat de werkgever daarvan op de hoogte is of daarmee heeft ingestemd, voor rekening van de werknemer komt. De werknemer heeft gedurende deze periode dan ook geen recht op loon. Bovendien had de werknemer in dit geval door zijn Whatsapp gedrag de “Bedrijfseigen regelingen” van werkgever overtreden, waardoor hij tevens tekort is geschoten in de nakoming van een verbintenis uit de arbeidsovereenkomst. Gelet hierop komt de kantonrechter tot de conclusie dat een deel van het loon niet verschuldigd is c.q. dat de werknemer verplicht is om de schade die de werkgever heeft geleden te vergoeden.
De volgende vraag is hoe de hoogte van de schade vastgesteld moet worden. Er is niet exact na te gaan hoeveel minuten de werknemer aan elk bericht heeft besteed. De kantonrechter heeft daarom op de voet van artikel 6:97 Burgerlijk Wetboek de schade geschat. Uitgaande van 1255 berichten en een (gemiddelde) tijdsduur van 2,5 tot 3 minuten per bericht, vermenigvuldigd met het uurloon inclusief vakantietoeslag, schatte de kantonrechter de niet gewerkte tijd c.q. de schade die de werkgever heeft geleden afgrond op € 1.500,00 bruto. Dit bedrag werd in mindering gebracht op de nog te betalen verlofuren. Het whatsappen tijdens werktijd kwam deze werknemer dus duur te staan.
Uit deze uitspraak blijkt dat inhouding van loon in sommige gevallen gerechtvaardigd is als een werknemer zich gedurende werktijd extreem veel bezighoudt met whatsappen of andere privézaken. De grens tussen acceptabel en onacceptabel Whatsapp gedrag is echter moeilijk te trekken. Daarnaast dient u ook rekening te houden met het recht op privacy van uw werknemer. Wij adviseren u daarom altijd eerst juridisch advies in te winnen voordat u tot een dergelijke maatregel overgaat.
Advies
Heeft u als werkgever te maken met een werknemer die zich tijdens werktijd te veel bezig houdt met privézaken? Of heeft u als werknemer het gevoel dat uw werkgever uw privacy schendt door verzonden berichten te controleren of wordt er ten onrechte een deel van uw loon ingehouden? Aarzel dan niet en neem direct contact op met ons kantoor. Wij staan u graag te woord.
